Bigger, better, higher, longer

Als er iets is waar ze hier in Moskou straf in zijn, is het in vestigen van grootte-records. Een heel verschil als je uit Brugge komt dat bekend staat om zijn smalste straatje, kleinste venstertje en een hele resem steegjes en pleintjes!

Het begint al met de stad zelf: met zijn officieel 16 miljoen inwoners (effectief zijn het er nog heel wat meer) is het de grootste stad van Europa, en tevens de meest noordelijk gelegen metropool.
Maar dat is nog maar het begin.
Deze grootstad is bekend om haar metro, die het meest intensief gebruikte metronet ter wereld is met op weekdagen rond de 10 miljoen passagiers per dag. Bovendien heeft metrostation Park Pobedi de langste roltrappen ter wereld: 126m lang. En misschien niet objectief vast te stellen, maar volgens velen is de metro van Moskou de mooiste ter wereld. (I agree!!)

Zeker niet het mooiste, maar wel het 8e grootste standbeeld ter wereld is dat van Peter de Grote. Het weegt om en bij de 1000 ton en bevat 600 ton staal, brons en koper. Volgens geruchten was het beeld van Peter de Grote oorspronkelijk een beeld van Columbus. Architect Tsereteli maakte het om de vijfhonderdste verjaardag van de ontdekking van het continent Amerika te vieren. Hij probeerde het beeld in 1991 te slijten aan de Verenigde Staten, Spanje en enkele Latijns-Amerikaanse landen. Omdat deze landen niet geïnteresseerd waren in het kunstobject sloopte Tsereteli het hoofd van Columbus eraf en verving het door het gezicht van Peter de Grote.

Qua bibliotheek moet Moskou enkel de bib in Washington laten voorgaan in grootte.

De allergrootste safir ter wereld is te vinden in het diamantenfonds in het Kremlin. Behalve deze gigantische steen behoort de hele collectie tot de meest spectaculaire juwelencollecties ter wereld.

In de categorie ontspanning worden ook enkele records gebroken:
In november 2015 opende de grooste openluchtschaatsbaan van Europa zijn 'deuren' in het VDNK park in Moskou met een ijsvlakte van maar liefst 20.000 m2.
Ook het grootste shoppingcenter van Europa opende vorig jaar in Moskou zijn deuren: Aviapark.
En in een andere shoppingmall die helemaal in het teken van kinderen staat, vind je sinds vorig jaar de grootste Lego constructie ter wereld. Het is een toren die door zijn opstelling helaas niet helemaal tot zijn recht komt, vind ik persoonlijk.

En dan zijn er nog de torens:
7 van de 8 hoogste torens in Europa staan in Moscow. Toen wij  hier in 2012 toekwamen was de Mercury toren (de bruine op de foto) met zijn 338,9m de hoogste, maar deze werd intussen al 2x overtroffen door naburige torens in Moscow City: de OKO toren (354,1m) en nu de Federation Tower die 373,3m hoog wordt.
Een van de 'kleinere' torens van Moscow City huisvest het restaurant 'Sixty' (op de tweeenzestigste verdieping, maar dat klonk niet zo cool) dat hiermee wel beschouwd wordt als het hoogst gelegen restaurant van Europa.

De Ostankino toren of TV toren, 540,1 m is de hoogste structuur in Europa en 8e hoogste alleenstaande structuur ter wereld.

Wellicht is de lijst nog langer, maar tot hier 'mijn' verzameling voorbeelden die de grootheidswaanzin van de Moskoviet illustreren ;)

Moscow Metro Tour

Er valt heel wat te bezoeken in Moscow, maar een van de mooiste bezienswaardigheden bevindt zich diep onder de grond; de Metro!
Hoog tijd om eens van mijn 'functioneel' metrogebruik af te wijken en een gegidst bezoekje aan de mooiste metrostations te brengen.

De bouw van een metro was een ideetje van Stalin, die hiermee de bevolking het idee wilde geven dat hen een stralende toekomst te wachten stond. Een wensbeeld dat naar mijn bescheiden mening niet bepaald uitgekomen is. Wat helaas wel uitgekomen is, is het vermoeden van Stalin dat met Hitler aan de macht in Duitsland er wel eens een oorlog van zou kunnen komen. En dat deed Stalin beslissen om de metro extra diep te laten bouwen zodat de stations als schuilkelders zouden kunnen fungeren, en de stad verder zou kunnen ondergronds functioneren in tijden van oorlog.

Eerst bezochten we enkele stations van de "1e generatie", de jaren 30 dus.
Eerst halte was Ploshad Revolutsi, een station dat zich centraal op "onze" blauwe lijn bevindt en waar ik dus vaak kom, omdat het moet. Het station lijkt op een beeldenmuseum, met levensgrote bronzen sculpturen van mensen die de tijdsgeest van toen weerspiegelen: als boer of als soldaat. De legende gaat dat je over de neus van de hond moet wrijven voor geluk bij de examens.

De tour ging verder naar station Arbatskaya, nog een 'populaire' tijdens mijn ritjes naar het centrum. Samen met station Mayakovskaya waren dit in die periode de diepste stations en dus geschikt als schuilkelders tijdens te oorlog. Mayakovskaya is een pracht van een station, in art deco stijl, afgewerkt met staal en roze rhodoniet. De architect (Dushkin) van dit metrostation kreeg achteraf opdracht van Stalin een gebouw te ontwerpen dat nu bekend is als één van de 7 sisters.

Typisch voor deze stations uit de jaren 30 is dat ze afgewerkt werden met marmer, graniet en rhodoniet die erg duur en zeldzaam lijken, maar eigenlijk gewoon uit het Oeralgebergte komen.
Alle (oudere) metrostations bestaan telkens uit 3 tunnels omdat ze zo diep onder de grond liggen. Dit geeft ze tegelijk een grootse en imposante uitstraling.

Tijdens de oorlog werden niet zoveel metrostations bijgebouwd, maar eens de 'grote oorlog' afgelopen werd weer volop aan hoog tempo verdergewerkt. Het is in 1950 dat de 'ringlijn' werd geopend die alle andere metrolijnen met elkaar verbindt. Veel stations op deze lijn zijn werkelijk museumpjes op zich, rijkelijk versierd met mozaïeken, schilderijen, beeldhouwwerken, glasramen en nog meer moois. Dit weerspiegelt het gevoel van triomf en onoverwinnelijkheid dat toen leefde na het beëindigen van de tweede WO.

Algemeen beschouwd als hét mooiste station van allen is Komsomolskaya, genoemd naar de communistische jongeren die de metro mee hielpen bouwen. Het station heeft meer weg van een paleis en is nog rijkelijker versierd dan de andere, heeft nog meer goud, nog indrukwekkendere lusters...

De metro van Moscow is niet alleen erg mooi, het is ook een van de drukst gebruikte en meest efficiënte ter wereld: 9 miljoen passagiers per dag, dat is meer dan de metro van New York en London samen. En tot slot, nog een record om mee af te sluiten: het metrostation Park Pobedy ligt met zijn 60m onder de grond het diepst van allemaal en bezit dan ook de langste roltrappen ter wereld!!

Reis in de tijd

Na Sergiev Possad eerder dit jaar planden we nu eens een uitstap naar een andere Golden Ring City: Suzdal.

Op 4 uur rijden van Moscow leek het ons eerst interessanter om een hotel/pension te boeken voor 1 nacht, maar wegens uitstelgedrag kwam ik de week voordien tot de vaststelling dat wij niet de enigen waren die Suzdal wilden bezoeken tijdens de meivakantie...
Het zou dus een dagtrip worden.
Hoewel Tom overtuigd was dat hij sneller kon dan wat de gps aangaf, reden we er toch de volle 4 uur over. Onderweg zagen we wel al enkele bizarre "winkeltjes" langs de kant van de weg, waardoor we alvast in de sfeer kwamen van het "echte" Rusland.

Het contrast met Moscow was immens. Op slechts enkele uren van onze gigantische metropool bevind je je temidden het platteland waar alles rust en traagheid ademt. Alsof de tijd hier is blijven stilstaan.
In Suzdal vind je op wandelafstand van elkaar een meer dan 1000 jaar oud Kremlin, een klokkentoren dat er niet veel nieuwer uitzag, 2 kloosters, wel 3 dozijn kerkjes en heel veel houten huizen. Geen wonder dat dit authentieke dorpje Unesco werelderfgoed is. We zagen de mooie typisch Russische kerk-koepeltjes in alle maten en kleuren, echt heel pittoresk!

Ondanks de vele -Russische- toeristen is Suzdal helemaal niet commercieel uitgebouwd, integendeel. Als je de klokkentoren op wil, moet je betalen aan een oud vrouwtje dat op een krukje aan de ingang zit. En als je tussen de vele bezienswaardigheden door een terrasje wil doen, kan je op je honger - of beter: dorst - blijven zitten. Dit is duidelijk Brugge niet!

Wel hebben we er best lekker gegeten in een Russisch restaurantje voor een fractie van wat we in Moscow zouden betalen.
En zoals ons werd aangeraden in artikels over deze stad, vertrokken we niet zonder te proeven van medovukha, een licht alcoholische drank op basis van honing.

Pas toen alle bezienswaardigheden hun deuren sloten, en wij helemaal uitgewaaid en tot rust gekomen waren, keerden we terug naar de moderne beschaving anno 2014.

Citytrippen voor gevorderden

De week na onze deugddoende vakantie werd er druk verhuisd en gereorganiseerd in ons huis, de koelkast werd aangevuld en tickets voor het circus en een tafeltje in Sixty werden gereserveerd. En toen waren we klaar voor het ontvangen van de eerste bezoekers van dit jaar: Inge en Steve met hun kids Emile, Louis en Charles.

Op de vraag welke kleren ze moesten meenemen was het moeilijk antwoorden. April is namelijk de maand waar de zomer het eindelijk haalt van de winter, maar wanneer dat juist gebeurt valt moeilijk in te schatten, en de temperaturen kunnen dus nogal variëren. Waar het op de ochtend van hun aankomst nog vroor, namen we 10 dagen later afscheid bij ruim 20°C.
Maar genoeg over het weer nu.

Terwijl onze kids naar school gingen, maakte ik onze bezoekers een beetje wegwijs op de Moskouse metro, toonde de highlights en ook de meer verborgen pareltjes van deze telkens weer verrassende stad.
Mijn persoonlijke highlights waren:

* telkens weer impressionant, zeker onder een blauwe lucht en wanneer het enkele maanden geleden is dat je er geweest bent (shame on me!): het Rode Plein.

* ook telkens opnieuw indrukwekkend: restaurant Sixty, op de 60e verdieping van een van de skyscrapers van Moscow City. In dit restaurant wordt je wel 3x verrast: eerst als je binnenkomt, door het interieur, vervolgens wanneer de ramen opengaan en je kan genieten van een fantastisch uitzicht op de stad, en tenslotte wanneer je de rekening krijgt (zeker wanneer je enkele alcoholische drankjes hebt durven nuttigen). Maar over dat laatste gaan we deze keer zeker niet klagen! ;-)

* de efficiëntie van de metro, in combinatie met de prachtige stations in het centrum. Dit was ook wat onze bezoekers wellicht het meeste zal bijblijven, temeer daar ze heel actief waren en dagelijks geruime tijd in de metro doorbrachten. In tegenstelling tot de metro zelf, was het metromuseum een afknapper: een ingang die meer leek op een electriciteitskast, een muffe trap, en een tentoonstelling bestaande uit niet veel meer dan enkele metrotickets, oude foto's en metrokaartjes.

de metro, altijd een beetje reizen... en nooit alleen!

* het gewenste bezoek aan het Polytechnisch museum was eerder een lowlight dan een highlight, maar toch het vermelden waard omwille van zijn typische russische "touch". Na een lange metrorit + een fikse wandeling door de regen naar het betreffende gebouw en vervolgens er helemaal rond om de ingang te vinden zagen we dit:

en nog wat verder dit, wat ons duidelijk maakte dat het museum niet open was wegens "reconstructie" - zonder verdere commentaar.

* een leuke ontdekking-bij-mooi-weer: het Artplay Design Center. Beetje alternatieve arty farty buurt waar we een toffe tentoonstelling zagen met 125 van de bijzonderste covers van National Geographic.

* een echt Paasontbijt, mét paaseierenraap voor de kids in onze tuin met lekkere chocolade eitjes zoals je ze alleen in België vindt! ;-)















* spannend, spectaculair en spetterend: de nieuwe show in de "Balsjoj Tsirk" of het "Grote Circus"! Tof voor jong en oud, helemaal zoals een circus hoort te zijn. Hoewel geen Cirque du Soleil toch echt de moeite waard en erg professioneel vind ik!

* en als afsluiter, een supergezellig etentje in Buddha Bar, met als toetje mijn eerste Shisha! Dé ideale plaats om terwijl je kijkt naar buikdanseressen en je maaltijd laat zakken vanuit de comfortabele zetels in loungy interieur aan een waterpijp te lurken...

nog een laatste groepsfoto voor Moscow State University

met z'n tienen tot aan de metro = ruzie wie in de koffer mag!

gelukkig was er ook nog tijd om aan de conditie te werken ;-)

Bezoek uit Leuven!

Eens terug in Moscow maakten we ons op voor het bezoek van onze vrienden An, Bert, Maité en Andres: slaapplaatsen werden klaargemaakt, de ijskast aangevuld, de reisgids van onder het stof gehaald, een "table with a view" gereserveerd in Sixty en enkele schietgebedjes voor nog 2 weekjes mooi weer gedaan.
Dat mooie weer was alvast de eerste week dik in orde. Zo konden we onze bezoekers in optimale omstandigheden laten kennismaken met enkele must-sees (zoals Rode Plein, Gorki park, Goem etc) waar ik ondanks herhaaldelijk bezoek toch nog steeds niet genoeg van heb.

Enkel voor een 4e (of is het nu al 5e?) keer Kremlin heb ik gepast en onze bezoekers alleen op pad gestuurd.
Al snel verdiepten An en Bert zich in toeristische info over Moscow en kon ik dankzij hen zelf enkele nieuwe plaatsen en bezienswaardigheden ontdekken. Naar Ismailovo Park ga ik zeker nog eens terug om er eekhoorntjes te spotten, te rollerbladen of net zoals Sarah gedaan heeft eens in een bal op het water te lopen!

Het Moscow Museum of Modern Art zakt na een bezoek van 2 van de 4 sites wat verder weg op mijn lijstje. Temeer daar de man aan de kassa heel erg uit de lucht viel als we vroegen in welk van de 4 sites we de Kandinsky konden bewonderen waarover sprake in de reisgids.

wie zegt dat kinderen musea saai vinden?

Het kerkhof bij Novodevichyklooster waar oa enkele BR's (Beroemde Russen) begraven liggen, was dan wel weer erg de moeite. Het klinkt misschien raar maar ik vond dat een  bijzonder gezellige plek.

voor het graf van Jeltsin

Ook zag ik Moscow State University eens van de andere kant. Al duurde het wel even vooraleer ik dit doorhad ;-)

back

front

Behalve een interessante en leuke bijdrage leverden onze bezoekers ons ook nog een culinaire bijdrage! Het duurde niet lang vooraleer Bert the lead nam in de keuken en onze dagelijkse kost met soms minderwaardige ingrediënten een serieuze upgrade gaf.

er werden al eens luxueuzere ingrediënten gebruikt...

... want we hadden iets te vieren!

Onze kinderen vinden de ritten op de metro richting centrum meestal erg saai. Dat onze bezoekers daar verandering in brachten getuigen deze foto's!

schaken op de Ipad

Ze zeggen dat samen op reis gaan de ideale manier is om mensen te leren kennen. We waren niet aan ons proefstuk toe, maar leerden toch nog enkele dingen bij, zoals:

dat Bert goed kan koken, maar dat wisten we eigenlijk al

en dat Bert een tandje gaat mogen bijsteken als hij volgend jaar nog wil winnen van Mathias bij het schaken ;-)

dat Andres veel pizza kan eten

dat An er nog zeer goed uitziet voor haar leeftijd ;-)

dat Maite kan poseren als een echte Russin

dat An superlekkere chocoladetaart kan maken!