Na Sergiev Possad eerder dit jaar planden we nu eens een uitstap naar een andere Golden Ring City: Suzdal.
Op 4 uur rijden van Moscow leek het ons eerst interessanter om een hotel/pension te boeken voor 1 nacht, maar wegens uitstelgedrag kwam ik de week voordien tot de vaststelling dat wij niet de enigen waren die Suzdal wilden bezoeken tijdens de meivakantie...
Het zou dus een dagtrip worden.
Hoewel Tom overtuigd was dat hij sneller kon dan wat de gps aangaf, reden we er toch de volle 4 uur over. Onderweg zagen we wel al enkele bizarre "winkeltjes" langs de kant van de weg, waardoor we alvast in de sfeer kwamen van het "echte" Rusland.
Het contrast met Moscow was immens. Op slechts enkele uren van onze gigantische metropool bevind je je temidden het platteland waar alles rust en traagheid ademt. Alsof de tijd hier is blijven stilstaan.
In Suzdal vind je op wandelafstand van elkaar een meer dan 1000 jaar oud Kremlin, een klokkentoren dat er niet veel nieuwer uitzag, 2 kloosters, wel 3 dozijn kerkjes en heel veel houten huizen. Geen wonder dat dit authentieke dorpje Unesco werelderfgoed is. We zagen de mooie typisch Russische kerk-koepeltjes in alle maten en kleuren, echt heel pittoresk!
Ondanks de vele -Russische- toeristen is Suzdal helemaal niet commercieel uitgebouwd, integendeel. Als je de klokkentoren op wil, moet je betalen aan een oud vrouwtje dat op een krukje aan de ingang zit. En als je tussen de vele bezienswaardigheden door een terrasje wil doen, kan je op je honger - of beter: dorst - blijven zitten. Dit is duidelijk Brugge niet!
Wel hebben we er best lekker gegeten in een Russisch restaurantje voor een fractie van wat we in Moscow zouden betalen.
En zoals ons werd aangeraden in artikels over deze stad, vertrokken we niet zonder te proeven van medovukha, een licht alcoholische drank op basis van honing.
Pas toen alle bezienswaardigheden hun deuren sloten, en wij helemaal uitgewaaid en tot rust gekomen waren, keerden we terug naar de moderne beschaving anno 2014.
