grensverleggend Moskou

Het was nog ietsje pietsje vroeg voor echt mooi weer, maar  alle sneeuw was (net) gesmolten, het kwik ging al richting 15 graden, en daar mochten we onze eerste bezoekers van dit jaar verwelkomen: tante Tine en tante Lutje waren de dapperen die zich aan een citytrip Moscow waagden.

Ze kwamen tijdens de aanloop naar het grote 9 mei feest, wat maakte dat ze de stad op z'n mooist te zien kregen: overal vlaggen, gekuiste straten, geschilderde hekkens etc. Ook betekende dit dat het Rode Plein volledig afgezet was, maar we konden wel een glimp opvangen van de repetities van dansgroepen en ook zagen we af en toe helicopters en vliegtuigen in "parade" overvliegen. 

Ook het weer zorgde voor verrassingen: van frisjes maar zonnig over stortregen tot ontbijt op het terras! Maar het meest bijzonder was toch: 4 dagen Moscow zonder file aangezien veel mensen de stad uittrokken tijdens het lange weekend!

Omdat we het telkens moeilijk vinden om te kiezen tussen Sixty en White Rabbit, besloten we met de tantes beide resto's aan te doen. Sixty voor dinner op zaterdagavond, White Rabbit voor lunch op maandag. En ook deze keer ontgoochelden ze niet: fantastisch uitzicht, lekker eten en drinken en knap interieur = garantie voor geslaagde avondjes/middagjes uit!

We toonden onze bezoekers natuurlijk graag "onze" stad, maar leerden ook zelf nog iets bij van tante Tine die Moscow eerder al aandeed met een gids, en ons oa het kerkje toonde waar naar het schijnt Poetin wel eens naar de mis gaat.

Verder waren ze onder de indruk van de eindeloze (vaak lelijke) flatgebouwen die het straatbeeld markeren en miljoenen Moscovieten huisvesten.

De tantes braken hier al hun records inzake 'stappen tellen', met pijnlijke voeten tot gevolg! Ook op andere vlakken werden grenzen verlegd: zo overtuigde Tom hen om te gaan eten in de nieuwe hype  inzake fastfood: Shake Shack - het moet niet altijd Sixty of White Rabbit zijn ;)

En wellicht speelden ze in lange tijd niet meer zoveel gezelschapsspelletjes als hier met onze kids!

Qua alcoholverbruik slaagden we er vreemd genoeg niet in - ondanks geregelde aperitiefjes, wijntjes en vodka-shots - grenzen te verleggen...;)

Victory Day: 70 jaar!

Geen enkel land verloor zoveel mensen tijdens WOII als Rusland (toen nog de Sovjet-Unie). Wel 25 miljoen of bijna 15% van zijn toenmalige bevolking. Daarom wordt op 9 mei hier ieder jaar opnieuw het einde van de oorlog grondig herdacht.
Dit jaar beloofde de herdenking nog extravaganter te worden dan de voorbije 69 jaar. Vooral de vliegtuigen zouden veel talrijker zijn (wel 140 jets!), dus kozen we een plaatsje uit waar we die het best zouden zien, vlakbij het Kremlin. We hoopten ook nog wat van de troepen te kunnen aanschouwen, maar helaas bleek dit alweer voorbehouden voor Poetin en zijn genodigden op de tribune op het Rode Plein.
Jammer voor diegenen die wel werden uitgenodigd maar hun kat stuurden, want dat moet indrukwekkend zijn!

Gans Moskou is op deze dag in feeststemming. Ook al zijn wij helemaal niet vertrouwd met oorlogsherdenkingen en ligt het leger ons niet nauw aan het hart, het is moeilijk om niet te delen in de overwinningsstemming die hier op 9 mei heerst. Overal wapperen russische vlaggen, jong en oud lopen met bruinoranje gestreepte lintjes rond, her en der kan je legeraccessoires kopen, en de hele stad hangt vol vlaggetjes en affiches ter herdenking van WOII.
En dit alles -zoals elk jaar- onder een staalblauwe lucht. Dit niet geheel toevallig, maar wel het gevolg van het elimineren van alle wolken boven Moskou in de dagen voorafgaand aan deze feestdag.
Kosten noch moeite worden gespaard om van deze dag een feest te maken.

Na het aanschouwen van de parade waren we uitgenodigd door een collega van Tom die in het centrum woont en zorgde voor drankjes en overheerlijke taartjes én zelfgemaakte pannenkoeken voor 10 kids!




Bij het naar huis rijden waren we nog eens getuige van de hele resem tanks die voor ons de stad uitreden. Dit betekende een oponthoud van toch wel anderhalf uur, maar in de zon, in feeststemming en met nog een bbq tegoed in Rosinka kon ons dat weinig schelen.